Мақалада жеткіншек жасындағы балалардың девиантты мінез-құлықтарының психологиялық ерекшеліктерін анықтауға және олардың мінез-құлқындағы ауытқуларға ықпал ететін факторларды талдауға арналған. Жеткіншектер арасындағы девиантты мінез-құлық көріністері агрессия, гиперактивтілік, өзіне немесе өзгелерге зиян келтіруге ұмтылыс, сондай-ақ әлеуметтік қарым-қатынасқа кері әсер ететін әрекеттер арқылы байқалады. зерттеуге Н.Данаев атындағы Тараз қаласының білім бөлімінің №51 орта мектепте оқитын 10 сыныптың 20 жеткіншек қатысты. Қатысушыларды іріктеу педагогтармен және мектептің әлеуметтік қызметкерімен алдын ала әңгімелесу негізінде жүзеге асырылды. Зерттеу әдістері негізінде девиантты мінез-құлық сауалнамасы, Басс-Дарки сынағы, Спилбергер-Ханиннің жеке мазасыздық шкаласы қолданылды.

Зерттеу нәтижесінде, жеткіншектердегі девиантты мінез-құлықтың алдын алу және түзету үшін бұл мінез-құлықтың себептері мен психологиялық ерекшеліктерін анықтап қана қоймай, өзін-өзі тану, қабылдау және дамыту үшін жағдай жасау маңызды деп айтуға болады. Жеткіншектер мен оның қоршаған ортасы арасындағы өзара түсіністік, әсіресе отбасында және білім беру ортасында, сондай-ақ психологтардың кәсіби көмегі оң мінез-құлық моделін қалыптастырудың негізгі факторлары болып табылады.