Мақалада адамның зейінділігі, оның анықтамасы, түрлері және  оның қалыптасуына мен дамуына әсер ететін факторлар қарастырылады. Бұл жұмыстың мақсаты – зейінді зерттеу тәсілдерін теориялық талдау және жүйелеу және «зейін» феноменін әртүрлі теориялық көзқарастар тұрғысынан қарастыру.

Соңғы онжылдықтарда шетел әдебиетінде зейін ұғымын ғылыми тұрғыда дамытуға арналған еңбектер санының тұрақты өсуі байқалады. Зейін техникасы буддалық және басқа да шығыстық рухани дәстүрлердің бөлігі ретінде көптеген ғасырлар бойы бар. Шығыс рухани дәстүрлерінде зейін көбінесе медитация арқылы қол жеткізуге болатын ерекше күй ретінде талқыланады. Кейінірек клиникалық психология мен психотерапияда зейінділік феноменін ғылыми зерттеу контекстінде зерттеу тақырыбы ретінде дербес бағытқа айналды.

Ғалымдар зейінділік құбылысын метатанымдық реттеушілік қабілеттер сыныбына жатқызады. Бірқатар зерттеушілердің пайымдауынша, зейін концепциясы әртүрлі психологиялық мектептерде әзірленген психиканың нормасы мен патологиясының психологиялық модельдерін синтездеудің әдістемелік құралы ретінде қызмет етеді. Мақалада зейін және зейінділік ұғымының  жан-жақты  қарастырылған анықтамалар ұсынылады.